30.3 Network File System (NFS)

Αναδιοργάνωση και βελτίωση από τον Tom Rhodes. Συγγραφή του Bill Swingle.

Ανάμεσα στα διάφορα συστήματα αρχείων που υποστηρίζει το FreeBSD είναι και το Δικτυακό Σύστημα Αρχείων, ευρέως γνωστό ως NFS. Το NFS επιτρέπει σε ένα σύστημα να διαμοιράζει καταλόγους και αρχεία με άλλα συστήματα στο δίκτυο. Με τη χρήση του NFS, χρήστες και εφαρμογές μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αρχεία απομακρυσμένων συστημάτων σαν ήταν τοπικά.

Μερικά από τα σημαντικότερα προτερήματα που παρέχει το σύστημα NFS είναι:

30.3.1 Πως Λειτουργεί το NFS

Το NFS αποτελείται από τουλάχιστον δύο κύρια μέρη: από έναν εξυπηρετητή και έναν ή περισσότερους πελάτες. Ο απομακρυσμένος πελάτης πρέπει να έχει πρόσβαση στα δεδομένα που είναι αποθηκευμένα στον εξυπηρετητή. Για να επιτευχθεί αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να ρυθμιστούν και να εκτελεστούν μερικές διεργασίες.

Ο εξυπηρετητής θα πρέπει να τρέχει τους ακόλουθους δαίμονες:

Δαίμονας Περιγραφή
nfsd Είναι ο δαίμονας NFS που εξυπηρετεί αιτήματα από πελάτες NFS.
mountd Είναι ο δαίμονας προσάρτησης NFS που εκτελεί τα αιτήματα που δέχεται από το nfsd(8).
rpcbind Είναι ο δαίμονας που επιτρέπει στους πελάτες NFS να ανιχνεύουν την θύρα που χρησιμοποιεί ο εξυπηρετητής NFS.

Οι πελάτες μπορούν επίσης να τρέχουν ένα δαίμονα, γνωστό ως nfsiod. Ο δαίμονας nfsiod εξυπηρετεί αιτήματα που δέχεται ο πελάτης από τον εξυπηρετητή NFS. Η χρήση του είναι προαιρετική και βελτιώνει την απόδοση αλλά δεν είναι αναγκαία υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίες. Δείτε τη σελίδα βοηθείας nfsiod(8) περισσότερες πληροφορίες.

30.3.2 Ρυθμίσεις NFS

Η ρύθμιση του NFS είναι μια σχετικά απλή εργασία. Όλες οι απαιτούμενες διεργασίες μπορούν να οριστούν να τρέχουν κατά την εκκίνηση του συστήματος τροποποιώντας το αρχείο /etc/rc.conf.

Στον εξυπηρετητή NFS, βεβαιωθείτε ότι έχουν ρυθμιστεί οι ακόλουθες επιλογές στο αρχείο /etc/rc.conf:

rpcbind_enable="YES"
nfs_server_enable="YES"
mountd_flags="-r"

Ο δαίμονας mountd ξεκινά αυτόματα κάθε φορά που ενεργοποιείται ο εξυπηρετητής NFS.

Για τους πελάτες, βεβαιωθείτε υπάρχει η παρακάτω επιλογή στο /etc/rc.conf:

nfs_client_enable="YES"

Το αρχείο /etc/exports προσδιορίζει ποια συστήματα αρχείων θα εξαχθούν («διαμοιραστούν») μέσω του NFS. Κάθε γραμμή στο /etc/exports ορίζει ένα εξαγόμενο σύστημα αρχείων και τα μηχανήματα που θα έχουν πρόσβαση σε αυτό. Εκτός από αυτή τη ρύθμιση, μπορούν επίσης να οριστούν διάφορες επιλογές πρόσβασης. Υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αυτό το αρχείο, αλλά θα περιοριστούμε στην αναφορά μόνο μερικών από αυτών. Μπορείτε εύκολα να ανακαλύψετε περισσότερες επιλογές από τη σελίδα manual exports(5).

Ακολουθούν μερικά παραδείγματα καταχωρίσεων του /etc/exports:

Τα ακόλουθα παραδείγματα θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε πως δουλεύει η εξαγωγή συστημάτων αρχείων, αν και ενδέχεται οι ρυθμίσεις στην περίπτωση σας να είναι διαφορετικές ανάλογα με το περιβάλλον σας και τις ρυθμίσεις δικτύου. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι χρειάζεται να διαμοιραστεί ο κατάλογος /cdrom σε τρία δοκιμαστικά μηχανήματα που είτε βρίσκονται στο ίδιο domain με τον εξυπηρετητή (και άρα δεν χρειάζεται να γράψουμε το πλήρες όνομα τους) ή που έχουν δηλωθεί στο αρχείο /etc/hosts. Το flag -ro περιορίζει την πρόσβαση στο εξαγόμενο σύστημα αρχείων μόνο για ανάγνωση (read-only). Η παρουσία του flag απαγορεύει την εγγραφή στο εξαγόμενο σύστημα αρχείων από όλα τα απομακρυσμένα συστήματα.

/cdrom -ro host1 host2 host3

Η ακόλουθη γραμμή εξάγει το /home σε τρεις πελάτες ορισμένους από την IP διεύθυνση τους. Αυτή είναι μια χρήσιμη ρύθμιση για ένα ιδιωτικό δίκτυο που δεν διαθέτει υπηρεσία DNS. Προαιρετικά, το αρχείο /etc/hosts θα μπορούσε να ρυθμιστεί ειδικά για τοπικούς κόμβους. Δείτε την σελίδα hosts(5) για περισσότερες πληροφορίες. Το flag -alldirs δίνει τη δυνατότητα σε υποκαταλόγους του συστήματος αρχείων να μπορούν να γίνουν σημεία προσάρτησης. Με άλλα λόγια, δε θα γίνεται αναγκαστικά προσάρτηση όλου του συστήματος αρχείων, αλλά θα επιτρέπεται στους πελάτες να επιλέξουν ένα συγκεκριμένο υποκατάλογο ανάλογα με τις ανάγκες τους.

/home  -alldirs  10.0.0.2 10.0.0.3 10.0.0.4

Στην ακόλουθη γραμμή εξάγεται ο /a έτσι ώστε δύο πελάτες από διαφορετικά domains να έχουν πρόσβαση στο σύστημα αρχείων. Το flag -maproot=root επιτρέπει στον χρήστη root του απομακρυσμένου συστήματος να γράφει δεδομένα στο διαμοιραζόμενο σύστημα αρχείων με δικαιώματα root. Εάν δεν ορίζεται το flag -maproot=root, τότε ακόμα και αν ο χρήστης έχει δικαιώματα root στο απομακρυσμένο σύστημα, δεν θα του επιτρέπεται να τροποποιεί αρχεία στο διαμοιραζόμενο σύστημα αρχείων.

/a  -maproot=root  host.example.com box.example.org

Η πρόσβαση ενός πελάτη σε ένα διαμοιραζόμενο σύστημα αρχείων ορίζεται από τις άδειες που έχουν δοθεί στον πελάτη. Βεβαιωθείτε ότι ο πελάτης έχει καταχωρηθεί στο αρχείο /etc/exports του διακομιστή.

Στο /etc/exports, κάθε γραμμή αντιπροσωπεύει τις πληροφορίες εξαγωγής ενός μόνο συστήματος αρχείων προς ένα κόμβο. Ένας απομακρυσμένος κόμβος μπορεί να οριστεί μόνο μια φορά για κάθε σύστημα αρχείων και μπορεί να έχει μόνον μια προεπιλεγμένη καταχώριση. Για παράδειγμα, αν υποθέσουμε ότι το /usr είναι ένα σύστημα αρχείων, τότε οι ακόλουθες καταχωρίσεις στο /etc/exports θα ήταν εσφαλμένες:

# Λανθασμένες καταχωρήσεις αν ο /usr είναι ένα μόνο σύστημα αρχείων:
/usr/src   client
/usr/ports client

Για ένα σύστημα αρχείων, το /usr, υπάρχουν δύο γραμμές που ορίζουν διαμοιρασμό στον ίδιο κόμβο, τον client. Η σωστή σύνταξη για αυτή την περίπτωση είναι:

/usr/src /usr/ports  client

Όλες οι ιδιότητες ενός συστήματος αρχείων που εξάγεται σε ένα συγκεκριμένο κόμβο πρέπει να ορίζονται σε μία γραμμή. Οι γραμμές όπου δεν αναφέρεται κάποιος πελάτης αντιμετωπίζονται σαν να αναφέρεται ένας κόμβος. Αυτό μπορεί να περιορίσει κάπως τον τρόπο εξαγωγής συστημάτων αρχείων, αλλά για τους περισσότερους χρήστες δεν είναι σημαντικό ζήτημα.

Ακολουθεί ένα παράδειγμα έγκυρου διαμοιρασμού, όπου οι κατάλογοι /usr και/exports είναι τοπικά συστήματα αρχείων:

# Εξαγωγή καταλόγων src και ports στους client01 και client02,
# αλλά μόνον ο client01 έχει δικαιώματα root σε αυτούς
/usr/src /usr/ports -maproot=root    client01
/usr/src /usr/ports               client02
#  Οι πελάτες έχουν δικαιώματα root και μπορούν να προσαρτήσουν οπουδήποτε
#  τον /exports. Επιτρέπεται σε όλους ανεξαιρέτως η προσάρτηση
#  του /exports/obj μόνο για ανάγνωση
/exports -alldirs -maproot=root      client01 client02
/exports/obj -ro

Μετά από κάθε μεταβολή του αρχείου /etc/exports θα πρέπει να αναγκάσετε τον δαίμονα mountd να διαβάσει ξανά το αρχείο, ώστε να εφαρμοστούν οι αλλαγές. Αυτό γίνεται είτε με αποστολή ενός σήματος HUP στον δαίμονα που ήδη εκτελείται:

# kill -HUP `cat /var/run/mountd.pid`

ή αλλιώς εκτελώντας το script mountd rc(8) με τις κατάλληλες παραμέτρους:

# /etc/rc.d/mountd onereload

Σας παραπέμπουμε στην Τμήμα 12.7 για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα rc scripts.

Εναλλακτικά, κάντε μια επανεκκίνηση και το FreeBSD θα ρυθμίσει κατάλληλα τα πάντα. Αυτό βέβαια δεν είναι απαραίτητο, αφού μπορείτε να εκτελέσετε τις ακόλουθες εντολές σαν root για να ξεκινήσετε όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες.

Στον εξυπηρετητή NFS:

# rpcbind
# nfsd -u -t -n 4
# mountd -r

Στον πελάτη NFS:

# nfsiod -n 4

Τώρα είναι όλα έτοιμα για να προβούμε στην προσάρτηση του απομακρυσμένου συστήματος αρχείων. Στα παραδείγματα, το όνομα του εξυπηρετητή θα είναι server και το όνομα πελάτη client. Αν θέλετε η προσάρτηση του συστήματος αρχείων να είναι προσωρινή, ή απλώς επιθυμείτε να ελέγξετε τις ρυθμίσεις, εκτέλεστε στον πελάτη (με δικαιώματα root) μια εντολής όπως την ακόλουθη:

# mount server:/home /mnt

Με αυτό τον τρόπο θα προσαρτήσετε τον κατάλογο /home του εξυπηρετητή στον κατάλογο /mnt του πελάτη. Αν έχετε κάνει σωστά τις ρυθμίσεις θα πρέπει να βλέπετε στον κατάλογο /mnt του πελάτη όλα τα αρχεία που περιέχονται στον εξυπηρετητή.

Αν θέλετε να προσαρτάται αυτόματα ένα απομακρυσμένο σύστημα αρχείων κάθε φορά που ξεκινά ο υπολογιστής σας, προσθέστε το σύστημα αρχείων στο αρχείο /etc/fstab. Για παράδειγμα:

server:/home	/mnt	nfs	rw	0	0

Η σελίδα manual fstab(5) περιέχει όλες τις διαθέσιμες επιλογές.

30.3.3 Κλείδωμα

Μερικές εφαρμογές (π.χ. mutt) απαιτούν δυνατότητα κλειδώματος αρχείων (file locking) για να λειτουργήσουν σωστά. Στην περίπτωση του NFS, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το rpc.lockd για το κλείδωμα αρχείων. Για να ενεργοποιηθεί, προσθέστε τις ακόλουθες γραμμές στο αρχείο /etc/rc.conf, τόσο στους πελάτες όσο και στον εξυπηρετητή (υποθέτουμε ότι έχει ήδη κάνει τις υπόλοιπες ρυθμίσεις που απαιτούνται για το NFS):

rpc_lockd_enable="YES"
rpc_statd_enable="YES"

Ξεκινήστε την εφαρμογή δίνοντας:

# /etc/rc.d/lockd start
# /etc/rc.d/statd start

Αν δεν υπάρχει ανάγκη πραγματικού κλειδώματος μεταξύ του πελάτη και εξυπηρετητή NFS, μπορείτε να επιτρέψετε στους πελάτες NFS να εκτελούν τοπικό κλείδωμα, προσθέτοντας το πρόθεμα -L στην εντολή mount_nfs(8). Συμβουλευτείτε τη σελίδα manual mount_nfs(8) για περισσότερες πληροφορίες.

30.3.4 Πρακτικές Εφαρμογές

Το NFS έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές. Παρακάτω αναφέρουμε μερικές από τις πιο συνηθισμένες.

30.3.5 Αυτόματες Προσαρτήσεις μέσω του amd

Προσφορά του Wylie Stilwell. Αναθεωρημένο από τον Chern Lee.

Ο amd(8) (δαίμονας αυτόματης προσάρτησης) προσαρτά αυτόματα ένα απομακρυσμένο σύστημα αρχείων κάθε φορά που γίνεται απόπειρα προσπέλασης κάποιου αρχείου ή κατάλογου που ανήκει σε αυτό. Ο δαίμονας επίσης αποπροσαρτά αυτόματα τα συστήματα αρχείων που μένουν ανενεργά για κάποιο χρονικό διάστημα. Η χρήση του amd προσφέρεται ως απλή εναλλακτική λύση στις μόνιμες προσαρτήσεις. που τυπικά καταχωρούνται στο /etc/fstab.

Ο amd λειτουργεί παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως εξυπηρετητή NFS στους καταλόγους /host και /net. Όταν γίνεται απόπειρα προσπέλασης ενός αρχείου σε κάποιον από αυτούς τους καταλόγους, ο amd αναζητεί την αντίστοιχη απομακρυσμένη προσάρτηση και την προσαρτά αυτόματα. Ο κατάλογος /net χρησιμοποιείται για να προσαρτά ένα εξαγόμενο σύστημα αρχείων διαμέσου της διεύθυνσης IP, ενώ ο /host χρησιμοποιείται για την προσάρτηση μέσω του ονόματος του κόμβου (hostname).

Αν γίνει απόπειρα προσπέλασης ενός αρχείου μέσα στον κατάλογο /host/foobar/usr, το amd θα επιχειρήσει να προσαρτήσει το εξαγόμενο σύστημα αρχείων /usr από τον κόμβο foobar.

Παράδειγμα 30-2. Προσάρτηση μιας Εξαγωγής με το amd

Μπορείτε να δείτε όλες τις διαθέσιμες προσαρτήσεις ενός απομακρυσμένου κόμβου με την εντολή showmount. Για παράδειγμα, για να δείτε τις προσαρτήσεις ενός κόμβου που ονομάζεται foobar, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την παρακάτω εντολή:

% showmount -e foobar
Exports list on foobar:
/usr                               10.10.10.0
/a                                 10.10.10.0
% cd /host/foobar/usr

Όπως βλέπετε στο παράδειγμα, η showmount παρουσιάζει τον /usr ως εξαγόμενο σύστημα αρχείων. Αν μετακινηθείτε στον κατάλογο /host/foobar/usr, το amd θα επιχειρήσει να βρει τον κόμβο foobar και να προσαρτήσει το επιθυμητό σύστημα αρχείων.

Το amd μπορεί να εκκινήσει μέσω των script εκκίνησης, με την προσθήκη των παρακάτω γραμμών στο /etc/rc.conf:

amd_enable="YES"

Επιπρόσθετα, μπορείτε να περάσετε ξεχωριστά flags στο amd με την επιλογή amd_flags. Απο προεπιλογή, το amd_flags περιέχει τα παρακάτω:

amd_flags="-a /.amd_mnt -l syslog /host /etc/amd.map /net /etc/amd.map"

Το αρχείο /etc/amd.map ορίζει τις προκαθορισμένες επιλογές με τις οποίες προσαρτώνται οι εξαγωγές (exports). Το αρχείο /etc/amd.conf ορίζει μερικά πιο προχωρημένα χαρακτηριστικά του amd.

Συμβουλευτείτε τις σελίδες manual amd(8) και amd.conf(5) για περισσότερες πληροφορίες.

30.3.6 Προβλήματα Ενσωμάτωσης με Ά¶λλα Συστήματα

Συνεισφορά του John Lind.

Μερικοί προσαρμογείς καρτών Ethernet για συστήματα PC ISA θέτουν κάποιους περιορισμούς που μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά δικτυακά προβλήματα, ειδικά με τη χρήση του NFS. Το πρόβλημα αυτό δεν εμφανίζεται μόνο σε FreeBSD συστήματα, ωστόσο και το FreeBSD επηρεάζεται από αυτό.

Το πρόβλημα σχεδόν πάντα παρατηρείται όταν υπολογιστές (με FreeBSD) δικτυώνονται με σταθμούς εργασίας υψηλής απόδοσης, όπως είναι αυτοί που κατασκευάζονται από την Silicon Graphics, Inc., και την Sun Microsystems, Inc. Η προσάρτηση NFS θα λειτουργήσει σωστά, και πιθανώς κάποιες λειτουργίες να επιτευχθούν, αλλά ξαφνικά ο εξυπηρετητής θα εμφανίζεται ως μη διαθέσιμος στον πελάτη, ακόμη και αν με τα υπόλοιπα συστήματα όλα τα αιτήματα από και προς τον εξυπηρετητή διεκπεραιώνονται κανονικά. Το πρόβλημα παρουσιάζεται στο σύστημα πελάτης (client), ανεξάρτητα από το αν είναι το FreeBSD ο πελάτης ή ο σταθμός εργασίας. Σε πολλά συστήματα, δεν υπάρχει τρόπος να επιτευχθεί ομαλός τερματισμός του συστήματος πελάτη όταν δημιουργηθεί αυτή η κατάσταση. Η μόνη λύση είναι η επαναφορά με απότομη διακοπή λειτουργίας (reset), διαφορετικά το πρόβλημα με το NFS δεν λύνεται.

Αν και η «σωστή» λύση θα ήταν να χρησιμοποιήσετε ένα προσαρμογέα υψηλής απόδοσης και δυνατοτήτων για το FreeBSD σύστημα σας, υπάρχει ένα απλό τέχνασμα που θα επιτρέψει μια ικανοποιητική λειτουργία. Αν το σύστημα FreeBSD είναι ο εξυπηρετητής (server), προσθέστε την επιλογή -w=1024 στην προσάρτηση από τον πελάτη. Αν το σύστημα FreeBSD είναι ο πελάτης (client), τότε χρησιμοποιήστε την επιλογή -r=1024 στην προσάρτηση του συστήματος αρχείων NFS. Μπορείτε να ορίσετε αυτές τις επιλογές στο τέταρτο πεδίο των καταχωρίσεων του fstab του πελάτη, αν πρόκειται για αυτοματοποιημένες προσαρτήσεις. Για χειροκίνητη προσάρτηση, χρησιμοποιήστε την παράμετρο -o της εντολής mount(8).

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχει ένα ακόμα διαφορετικό πρόβλημα το οποίο συγχέεται συχνά με το παραπάνω, όταν οι πελάτες και οι εξυπηρετητές NFS βρίσκονται σε διαφορετικά δίκτυα. Σε αυτή την περίπτωση, βεβαιωθείτε ότι οι δρομολογητές (routers) δρομολογούν τις απαραίτητες πληροφορίες UDP, διαφορετικά δεν θα τα καταφέρετε ό,τι και να κάνετε.

Στα ακόλουθα παραδείγματα, fastws είναι το όνομα κόμβου ένας σταθμού εργασίας υψηλής απόδοσης, και freebox είναι το όνομα κόμβου ενός συστήματος FreeBSD με προσαρμογέα Ethernet χαμηλής απόδοσης. Το /sharedfs θα είναι το διαμοιραζόμενο σύστημα αρχείων NFS (δείτε το exports(5)), και /project θα είναι το σημείο προσάρτησης στον πελάτη του εξαγόμενου συστήματος αρχείων. Σημειώστε επίσης ότι υπάρχουν επιπρόσθετες επιλογές, όπως η hard ή soft και η bg τις οποίες πιθανώς να χρειάζεστε στην εφαρμογή σας.

Παραδείγματα με το σύστημα FreeBSD (freebox) ως πελάτη, με την παρακάτω γραμμή στο /etc/fstab του freebox:

fastws:/sharedfs /project nfs rw,-r=1024 0 0

και μέσω χειροκίνητης προσάρτησης με την εντολή mount στο freebox:

# mount -t nfs -o -r=1024 fastws:/sharedfs /project

Παραδείγματα με το σύστημα FreeBSD ως εξυπηρετητή με την παρακάτω γραμμή στο /etc/fstab του fastws:

freebox:/sharedfs /project nfs rw,-w=1024 0 0

και μέσω χειροκίνητης προσάρτησης με την εντολή mount στο fastws:

# mount -t nfs -o -w=1024 freebox:/sharedfs /project

Σχεδόν όλοι οι προσαρμογείς Ethernet των 16-bit λειτουργούν σωστά δίχως τους προαναφερόμενους περιορισμούς στο μέγεθος ανάγνωσης ή εγγραφής.

Για όποιον ενδιαφέρεται, τώρα θα εξηγήσουμε τι πραγματικά συμβαίνει όταν παρουσιάζεται το σφάλμα, το οποίο εξηγεί επίσης γιατί είναι μη αναστρέψιμο. Το NFS λειτουργεί συνήθως με μέγεθος «block» 8 K (αν και μπορεί να χρησιμοποιήσει μικρότερα κομμάτια). Αφού το μέγιστο πακέτο Ethernet είναι γύρω στα 1500 bytes, το «block» NFS διαιρείται σε πολλαπλά πακέτα Ethernet, αν και όσο αφορά τα υψηλότερα επίπεδα του δικτύου, εξακολουθεί να είναι ένα μοναδικό κομμάτι το οποίο πρέπει να παραληφθεί, να συνενωθεί, και να αναγνωριστεί ως τέτοιο. Οι σταθμοί εργασίας υψηλής απόδοσης μπορούν να δημιουργούν τα πακέτα που αποτελούν το ενιαίο πακέτο NFS το ένα μετά το άλλο όπως ορίζουν τα πρότυπα. Με τις μικρότερες, χαμηλών δυνατοτήτων κάρτες, τα τελευταία πακέτα υπερκαλύπτουν τα πρώτα πακέτα της ίδιας μονάδας πριν αυτά προλάβουν να μεταφερθούν στον προορισμό τους. Έτσι δεν είναι πλέον δυνατόν να ανακατασκευαστεί ή να αναγνωριστεί το αρχικό πακέτο. Ως αποτέλεσμα, ο σταθμός εργασίας προσπαθεί ξανά μετά τη λήξη του χρόνου αναμονής, αλλά και πάλι με ολόκληρη τη μονάδα μεγέθους 8 K, οπότε και αποτυγχάνει συνέχεια.

Κρατώντας το μέγεθος της μονάδας μικρότερο από το μέγεθος του πακέτου Ethernet, εξασφαλίζουμε ότι κάθε πακέτο Ethernet που παραλαμβάνεται θα αναγνωρίζεται ατομικά, αποφεύγοντας την κατάσταση που περιγράψαμε παραπάνω.

Υπερκαλύψεις μπορεί επίσης να έχουμε όταν σταθμοί εργασίας υψηλών δυνατοτήτων μεταφέρουν δεδομένα με ξέφρενους ρυθμούς, αλλά με τις καλύτερες κάρτες, αυτές οι υπερκαλύψεις δεν είναι εγγυημένες για «μονάδες» NFS. Όταν συμβαίνει μία υπερκάλυψη, οι μονάδες που επηρεάζονται μεταδίδονται ξανά και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να παραληφθούν, να συνενωθούν και να αναγνωριστούν σε μια επόμενη προσπάθεια.

Αυτό το κείμενο, και άλλα κείμενα, μπορεί να βρεθεί στο ftp://ftp.FreeBSD.org/pub/FreeBSD/doc/.

Για ερωτήσεις σχετικά με το FreeBSD, διαβάστε την τεκμηρίωση πριν να επικοινωνήσετε με την <questions@FreeBSD.org>.
Για ερωτήσεις σχετικά με αυτή την τεκμηρίωση, στείλτε e-mail στην <doc@FreeBSD.org>.